من!!!لابلای تمام سطرهایم.. سکوت نوشته ام..شاهکار است سکوت را نوشتن.. و از آن شاهکار تر سکوت را خواندن...پس بخوان شاهکارم را.. اگر می توانی شاهکار بیافرینی...همه می نویسند تا خاطره بماند..تا فراموش نکننداما من!!می نویسمتا فراموش کنم..دردهایم راآهای مردم!!!!به کلاغ پیر و سیاه بگویید برود..بالاهم برویم پایین هم بیاییم.. بیست و چند سالیست قصه ی من همین است.

هر سال این وقتا یه بغضی دارم...

نمیترکه...

می مونه تا سال بعد دوباره همین وقتا یادم میفته...

اون چندین سال پیش همین وقتا منو تنها گذاشت...

من موندم و یادش...

هر جا که هست امیدوارم خوش باشه...

بعضیا می رن... اما نمی رن... برای همیشه ماندگار هستن...

مثل اون برای من..

من می نویسم تا فراموش کنم.....